دکتر سید حسین حسینی

دکتر سید حسین حسینی

                 مروری کوتاه بر زندگینامه دکتر سیّد حسین حسینی


دکتر سیّد حسین حسینی؛ فرزند ارشد پروفسور سیّد علی اکبر حسینی(از چهره های علمی و ماندگار ایرانی در رشته تعلیم و تربیت و روان شناسی) است.

سیّد حسین حسینی، استاد حوزه و دانشگاه و هم اکنون، عضو هیئت علمی و دانشیار فلسفه و روش شناسی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی است. آثار او عمدتا در حوزۀ روش شناسی و نقدپژوهی است و از وی بعنوان فیلسوف منتقدی یاد شده که اهمیت بسیاری به مطالعات روش شناختی و مسألۀ نقد می­ دهد و این امر در تمامی آثار او به چشم می آید.
 
وی متولد سال 1344 در ایالت ایندیانای آمریکاست و پس از اخذ ديپلم ریاضی فیزیک (سال 61) در دبیرستان سلمان فارسی شیراز، به حوزه علميه قم رفته و پس از دروس مقدماتي و سطح، حدود 10 سال در دروس خارج فقه و اصول شركت می کند. فقه و اصول را نزد آیت الله سبحانی و مکارم، مطالعات فلسفۀ روش را نزد آیه الله حسینی، و تفسیر و اخلاق را نزد آیه الله جوادی آملی و بهاء الدینی و راستی کاشانی می­ آموزد. همزمان مدارج دانشگاهیِ لیسانس (علوم سیاسی) و فوق لیسانس (فلسفه و کلام) را پی گرفته و در رشته فلسفه و کلام اسلامی به اخذ دکتری از دانشگاه معارف قم موفق میشود. دکتر حسینی بیش از 30 سال سابقۀ تدریس در حوزه و دانشگاه و 40 سال سابقۀ پژوهشی را در کارنامۀ خود ثبت کرده است.
 قلمرو فعالیتهای پژوهشی وی؛ مطالعات فلسفی، روش شناسی، و به ویژه نقدپژوهی است و معمولا آثار وی با نوآوری و نگاه انتقادی روشمند همراه شده است. از وی تا کنون (1405)، 35 عنوان کتاب و بیش از 140 مقاله پژوهشی و حدود 205 یادداشت و متن علمی چاپ شده است.
اولین اثر وی در سن 16 سالگی، کتابچۀ “ تحلیل انقلاب ایران” و آخرین کارهای منتشر شده در سالهای 1399 و 1400، کتاب «پرسش- نقد فلسفی» و کتاب «الگوی نقد» است که از جمله فعالیتهای علمی در زمینۀ الگوی نقد روشمند در علوم انسانی قلمداد می شود. وی در دهه های گذشته تلاش زیادی برای تولید ادبیات فلسفی مطالعات نقدپژوهی انجام داده و کتاب «الگوی نقد» شاهد این مدعاست. از جملۀ نخستین آثار علمی وی، کتاب «پیامبر وحدت» (پیرامون روش تحلیل سیرۀ نبوی) می باشد که در سال 1380 برندۀ “نخستین رتبه کتاب سال دانشجویی” شد.

دکتر حسینی زندگینامه علمی خود را در کتاب «روش – مسأله – نقد» به سبکی متفاوت به تقریر در آورده که خواندنی است.

از جملۀ ابداعات پژوهشی حسینی؛ طرح علمی الگوی وحدت حوزه و دانشگاه برای اولین بار در مجلۀ علوم اجتماعی و انسانی دانشگاه شیراز به سال 1368 بود. در مقالۀ «علوم انسانی اسلامی؛ مبنای تحقق وحدت فرهنگی» که در سال 1375 در نخستین سمینار آموزش عالی دانشگاه علامه طباطبائی ارائه و به چاپ رسید، به طرح نظریۀ تحلیلی-جمعی پرداخت. وی پایه گذار رویکرد نوینی در مطالعات انسان شناختی بود با عنوان «انسان شناسی ساحتی» در کنفرانس بین المللی فلسفه دین معاصر 1392 بوده است؛ و همچنین به طرح نوینی از الگوی نقد علمی در مجلۀ پژوهشهای عقلی نوین در سال 1397 اقدام نموده است.
آخرین مسئولیت علمی وی، رئیس پژوهشکده فرهنگ اسلام و ایران، دبیر شورای بررسی متون و کتب علوم انسانی، رئیس گروه تمدن پژوهشگاه علوم انسانی، و نیز رئیس گروه پژوهشی مطالعات علوم انسانی در موسسه مطالعات فرهنگی بوده است.
طراحی و راه ­اندازی اولین ستاد دانشگاهی برگزاری کرسی ­های علمی نظریه ­پردازی در کشور در سالهای 1383 تا 1391، تاسیس نشریۀ علمی کرسی اندیشه، تاسیس پژوهشنامه مطالعات تطبیقی فرهنگ اسلام و ایران، برگزاری اولین همایش های ملی با عنوان های تمدن شناخت، جنبش نرم افرازی، نظریه پژوهی، تعلیم و تربیت اسلامی، و همچنین راه اندازی گروه پژوهشی روش شناسی علوم انسانی در پژوهشگاه علوم انسانی، طراحی و برگزاری نخستین دوره­ کارگاه های پژوهشی متد نقد کتاب برای اعضاء هیئت علمی دانشگاه ها، و نیز دوره­ های تخصصی جدیدی مانند: 
  • انسان شناسی انتقادی، متد نقد مقاله 
  • دین پژوهی انتقادی 
  • اصول فقه به شیوه تفکر انتقادی، 
  • اصول فقه به شیوه تفکر انتقادی 
  • تکنیک مساله – نوشتار 
  • روش تنظیم مقاله نقد
  •   تکنیک های مواجهه انتقادی با متون فلسفی 
  • نقد و نبوغ 
  • معرفت شناسی اجتماعی  
  • انقلاب های علمی تامس کوهن و غیره…
 بخشی از فعالیت های وی محسوب می شود.
** در دوران مسئولیت وی در شورای بررسی متون و کتب علوم انسانی، نشریه نامه علوم انسانی به نشریه علمی پژوهشی پژوهشنامه انتقادی متون و برنامه های علوم انسانی ارتقاء یافت و تبدیل به یک ماهنامۀ پژوهشی معتبر شد و تنها نشریه دانشگاهی کشور بود که بر اساس شیوه نامه خاص تنظیم مقالات نقد، به چاپ مقالاتی می­پرداخت که به نقد علمی کتب علوم انسانی اختصاص داشتند. سامانۀ نقدِ نقد در حوزه علوم انسانی نیز یکی از کارهای ابتکاری ایشان بود که با تاسیس سایت این شورا آغاز بکار کرد.
وی همچنین به احیاء و نشر آثار مرحوم پروفسور سیّد علی اکبر حسینی (که از ایشان بعنوان فیلسوف تربیت و پدر تعلیم و تربیت اسلامی ایران یاد شده) مبادرت کرده و نمونه آن، انتشار مجموعه دوجلدی دفتر تربیت حاوی مقالات علمی دوره حیات آن اندیشمند فرزانه است که توسط پژوهشگاه علوم انسانی به چاپ رسیده است. همچنین از کتب کیمیای ربیّت و ربانیّت، مجموعه مقالات همایش ملی تعلیم و تربیت اسلامی، تحلیل نظام تعلیم و تربیت، مجموعه دوجلدی مقالات نظری و کاربردی، و تجدید چاپ کتاب تاریخ تعلیم و تربیت اسلامی، می­توان یاد کرد.
دکتر حسینی از پروفسور سید علی اکبر حسینی و آیه الله سید منیرالدین حسینی بعنوان دو پدر روحانی یاد کرده و کتاب «از علم دینی تا توسعه فرهنگی در کرسی های نظریه پردازی» را به این دو شخصیت بزرگ علمی تقدیم نموده است:
 

«در مكتب ناگفتة تعليمي پدر آموخته بودم كه به‌ نقد بپردازم اما هرگز انصاف در نقد را فراموش نكنم و در مكتب ناگفتة تعليمي سيّد منير آموخته بودم كه به ‌نقد بپردازم اما هرگز در انديشه‌ورزي، مقلّد ديگران نباشم… اگر در مكتب «‌معلم اول» آموختم كه نقد، براي هر پژوهشگري، يك «بايد» است، پس به‌خود جرأت مي‌دادم به نقد جدّي نظريات بديع و آثار علمي پدر نيز بپردازم؛ كاري كه شاگردان ديگر كمتر به‌آن پرداخته و با تعجب بدان مي‌نگريستند گرچه آن بزرگ، كاملاً مسأله را جدّي قلمداد مي‌كرد. و اگر در مكتب «معلم ثاني» آموختم كه اصالت انديشه، مهم‌تر از انديشه‌ورزي است و انديشه‌ورزيِ مقلّدانه، نفي انديشه‌ورزي است، حتي در فهم انديشه‌هاي استاد نیز به ‌انديشه‌ورزي اصيلِ خود بها مي‌دادم…» 

(از کتاب «از علم دینی تا توسعه فرهنگی»، ص 17).

 
از دکتر حسینی تا کنون سه دفتر شعر در قالب شعر نو، چاپ شده است با عنوانهای: «همۀ من»، «شقایقی همه عشق»، و «شَطریات». به گفته وی کتاب «پیشا شطریات» و «پساشطریات» نیز به زودی به این مجموعه­ ها افزوده خواهد شد. به ادعای او کتاب شطریات، سبک نوینی از شعر نو را بنا می­گذارد:
 

«شَطْرْ» به گونۀ جدیدی از شعر نو اطلاق می‌شود که ترکیبی از شعر و طرح است؛ و «شطریات»، مجموعۀ شطرهایی است که این امکان را به مخاطب می‌دهد تا بتواند طرح، نمودار، علائم، نمادها و اَشکال هندسی و ریاضی را در کنار واژگان و مفاهیم ببیند و به حسّ نوینی دست یابد… در این ترکیب جدید، فضایی برای خلاقیّت مخاطب گشوده می‌شود که می‌تواند با حدس و جوشش درونی، روند حرکت شعر و خلاقیّت احساس را تا نهایت و تا بستری که خود، لذت ببرد، پیش بَرد»

 (از مقدمه کتاب شطریات).



کتاب شناسی
برخی عناوین کتابهای دکتر حسینی عبارتند از:

مقاله شناسی

برخی عناوین مقالات پژوهشی دکتر حسینی عبارتند از:

1.                  بحثی اجمالی پیرامون تحلیل نظام های اقتصادی، مجلة علمی پژوهشی علوم اجتماعی و انسانی دانشگاه شیراز، دوره سوم، شماره اول و دوم، پاییز و بهار67-1366 [متدولوژی].
2.                   مدخلی بر تلفیق اسلامی حوزه و دانشگاه (الگوی وحدت)، مجله علمی پژوهشی علوم اجتماعی و انسانی دانشگاه شیراز، دوره پنجم، شماره اول، پاییز 1368 [متدولوژی، علم‌پژوهی].
3.                  منزلت ولایت و سرپرستی در نظام اسلامی، فصلنامه مشکوة، شماره 51، 1375 [متدولوژی].
4.                  دین در بستر دیدگاهها، مجله معرفت، شماره 20، بهار 1376 [کلام جدید].
5.                   نظری بر پیشینه موضوعات دینی و اعتقادی، نشریه علمی پژوهشی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهید باهنر کرمان، دور جدید، سال اول، شماره 2، زمستان 1376، [کلام جدید].
6.                    علوم انسانی اسلامی؛ مبنای تحقق وحدت فرهنگی، مجله نامه فرهنگ، شماره 29، بهار 1377 [علم دینی].
7.                    راهبردهای ارزشی پیامبر در وحدت اسلامی، فصلنامه مشکوة، شماره 60 ، زمستان 1377[متدولوژی، سيره شناسي].
8.                    نور الهی محمدی با نگاهی به اندیشه­های ملاصدرای شیرازی، مجله معرفت، شماره 29، تابستان 1378، [کلام جدید].
9.                     روش تحلیل تفاوت بنیادین دو واژه نهضت و انقلاب، فصلنامه فرهنگ و ادب، شماره17 و 18، زمستان  1378 [متدولوژی].
10.                   جانشین خدایی، مجله معرفت، شماره 32، اسفند 1378،  [انسان­شناسی].
11.                    مقیاس های ارزشی ساختار وجودی انسان در قرآن، مجله راهبردهای فرهنگی، معاونت پژوهشی وزرات فرهنگ و ارشاد اسلامی، تهران، 1378،  [انسان­شناسی].
12.                    وحدت اسلامی و راهکار های سیاسی و فرهنگی پیامبر(ص)، مجله معرفت، شماره 33، اردیبهشت 1379، [سيره شناسي].
13.                    شهد شیرین شهادت در کلام امیرالمومنین(ع)، مجله معرفت، شماره 39، اسفند 1379، [انسان­شناسی].
14.                    سیره نبوی؛ نقد مبانی و راهکارهای تحلیلی، مجله نامه علوم انسانی، شماره 2، 1379، [متدولوژی، سيره شناسي].
15.                    نگار انسانی، مجله معرفت، شماره 69، شهریور 1382، [انسان­شناسي].
16.                    تمدن اسلامی و نهضت تولید علم، نشریه کرسی اندیشه، ستاد نهضت تولید علم و کرسی ­های نظریه ­پردازی، شماره 1، اسفند 1384، [تمدن‌پژوهی].
17.                    نقد و تحلیل مقاله نظام تعلیم وتربیت، مجله نامه علوم انسانی،  شماره 12، پائیز  1384 [نقدپژوهی].
18.                    نظری بر اهداف تربیتی در دانشگاهها، فصلنامه دانشگاه اسلامی، شماره 28، زمستان 1384 [علم‌پژوهی].
19.                    نقش آموزش عالی و ترسیم هویت دانشجویی، مجله معرفت، شماره 104، مرداد 1385، [تمدن‌پژوهی].
20.                    علوم انسانی اسلامی، نشریه کرسی اندیشه، سال دوم، شماره 4، خرداد 1386، [علم دینی].
21.                    نظام آموزش عالی و تمدن سازی، مجله معرفت، سال 16، شماره 117، شهریور 1386، [تمدن‌پژوهی].
22.                    روشنفکر دینی و توجه به نیازهای زمان، نشریه کرسی اندیشه، سال سوم، شماره 6، بهمن 1386، [علم‌پژوهی].
23.                    بلوغ دانشگاهی، نشریه کرسی اندیشه، شماره7، آبان 1387[علم‌پژوهی].
24.                    انسان­شناسی دینی-تربیتی از منظر شهید مطهری، مجله معرفت، شماره 141، شهریور 1388، [انسان­شناسی].
25.                    نسبت آزاداندیشی و نقداندیشی، نشریه کرسی اندیشه، شماره 8، سال5، دی 1388، [نقدپژوهی].
26.                    نقد؛ آداب، اصول و معیارهای نقد یک نظریه، نشریه کرسی اندیشه، شماره8، سال5، دی1388، [نقدپژوهی].
27.                    روش تحلیل سیرۀ نبوی، فصلنامه تاریخ در آینه پژوهش، شمارۀ 26، تابستان 1389، [متدولوژی، سيره شناسي].
28.                    نقد و پژوهشگري، نشريه كرسي انديشه، شماره 9، مهر 1389 [نقدپژوهی].
29.                    توسعه مديريت انساني؛ الگوي انگيزش در اسلام، فصلنامه مشكوه، شماره 113، زمستان 1390، [انسان­شناسی، متدولوژی].
30.                    پژوهشی نو در عرصه مطالعات تطبیقی، دوفصلنامه پژوهشنامه مطالعات تطبیقی فرهنگ اسلام و ایران، سال اول، شماره اول، تابستان 1390 [متدولوژی].
31.                    تحليل مؤلفه‌هاي مفهومي دين، دوفصلنامه علمی پژوهشی جستارهاي فلسفه دين، انجمن علمی فلسفه دین ایران، سال اول، شماره 2، 1391، [متدولوژی، کلام جدید].
32.                    تحلیل مبانی فلسفی وتکنولوژیکی بحران محیط زيست؛ ضرورت تولید علم دینی، دوفصلنامه علمی پژوهشی حکمت معاصر، سال چهارم، شماره3 ،1392، [علم دینی].
33.                    عشق پژوهي؛ از خدا تا انسان، فصلنامه علمی پژوهشی ادبيات عرفاني و اسطوره‌شناختي، دانشگاه آزاد اسلامي، شماره33 ، زمستان1392، [متدولوژی، انسان­شناسی].
34.                    اخلاق اسلامي يا نظام اخلاقي در اسلام؟، دو فصلنامه علمی پژوهشی پژوهشنامه انتقادی متون و برنامه های علوم انسانی، سال سیزدهم، شماره 29، زمستان1392، [متدولوژی، نقدپژوهی].
35.                    نگاه طبيعي به عرفان، دوفصلنامه علمی پژوهشی پژوهشنامة انتقادی متون وبرنامه های علوم انسانی، سال چهاردهم، شماره 31، 1393، [متدولوژی، نقدپژوهی].
36.                    روش تحلیل مؤلفه های مفهومی تمدن، دوفصلنامه علمی پژوهشی حکمت معاصر، شماره 11، 1393، [تمدن‌پژوهی، متدولوژی].

37 .Relation between faith and understanding, International Journal of Review in Life sciences, Volume 4/Issue 4, Apr 2014. ISSN 2231-2930.(ISI) p-14-17  [کلام جدید]
38.                           Collective Theorizing, ,  International Journal of Review in Life sciences, Volume 4, Issue 6, Jun 2014. ISSN 2231-2930.(ISI) p1-2 [علم‌پژوهی]
39.   Culture of Islam and Iran Proper for Comparative studies, International Journal of Review in Life sciences, Volume 4, Issue 5, May 2014. ISSN 2231-2930 (ISI) p1-3 [متدولوژی]
40.   Science production philosophy in the context of humanities, International Journal of Review in Life sciences, volum3/ Issue 4, Oct 2014. ISSN 2231-2930 (ISI) p22-26 [علم‌پژوهی]
41.           The contemporary Islamic Awakening: movement or Revolution, International Journal of  Review in Life sciences, Volume 4, Issue 3, Mar 2014. ISSN 2231-2930 (ISI) p10 [متدولوژی]
42.                                       Review studies system, International Journal of Review in Life sciences, Volume 4, Issue 8, Aug 2014. ISSN 2231-2930 (ISI) p55-58   [نقدپژوهی]

43.                      بايسته‌ هاي ترسيم و تحليل منطقي نظام فضايل و رذايل اخلاقي، دوفصلنامه علمی پژوهشی پژوهشنامه انتقادی متون و برنامه های علوم انسانی، سال پانزدهم، شماره 37، زمستان 1394، ]متدولوژی، [نقد‌پژوهی].
44.                     عرفان منطقی یا منطق عرفانی، دوفصلنامه علمی پژوهشی پژوهشنامه انتقادی متون و برنامه های علوم انسانی، دوره 16 ،شماره 40، تابستان 1395، [متدولوژی، نقدپژوهی].
45.                      تربيت فطري در اسارت تربيت رسمي، دوفصلنامه علمی پژوهشی پژوهشنامه انتقادی متون و برنامه های علوم انسانی، سال هفدهم ، شماره 6، 1396، [نقدپژوهی، تعلیم و تربیت اسلامی].
46.                       آسیب شناسی نقد علوم انسانی، فصلنامه علمی پژوهشی پژوهشنامه انتقادی متون و برنامه های علوم انسانی، سال هفدهم، شماره2 1396، [نقدپژوهی].
47.                       منظومه نقد پژوهی، فصلنامه تخصصی کلام، فلسفه و عرفان، سال 4، شماره 15 و 16، پاییز و زمستان 1396، [نقدپژوهی].
48.                       اخلاق پژوهی؛ ضرورت تحلیل نظام­مند اخلاق در اسلام، نشریه تخصصی معارف، شماره 115، شهریور و مهر 1397، [نقدپژوهی].
49.                       علوم انسانی در ایران؛ وضعیت کنونی و راهکارهای ارتقاء آن با بهره­ گیری از الگوی SWOT (با همکاری روح الله شهابی)، فصلنامه علمی پژوهشی پژوهشنامه انتقادی متون و برنامه ­های علوم انسانی، سال هجدهم، شماره 2، 1397، [نقدپژوهی، علم‌پژوهی].
50.                       تحلیل الگوی مفهوم نقد علمی، دو فصلنامه علمی پژوهشی پژوهش های عقلی نوین، شماره 4، 1397، [متدولوژی، نقدپژوهی].
51.                       نقد سکولار و نقد آزاد؛ پیش ­زمینه ­های متافیزیکی نقد، فصلنامه تخصصی نقد کتاب؛ حکمت، سال 1، شماره 1، بهار 1398  [نقدپژوهی].
52.                      اهمیت مولفه ­های پژوهشی در مطالعات انسان شناسی اسلامی، نشریه دوفصلنامۀ علمی تخصصی احسن الحدیث، سال سوم، شماره 5، 1398، [انسان­شناسی].
53.                      انسان شناسی فلسفی؛ مواجهه انتقادی، فصلنامه علمی پژوهشی پژوهشنامه انتقادی متون و برنامه ­های علوم انسانی، سال20، شماره 7، 1399، [انسان­شناسی، نقدپژوهی].
54.                      نقد به مثابۀ تربیت فرهنگی، دو فصلنامه علمی پژوهشی پژوهش های عقلی نوین، شماره 9، 1399، [نقدپژوهی].
55.                                   Coronavirus and our philosophical question, Islamic perspective, journal of the Islamic studies and humanities, vol 24, winter2020  [تمدن‌پژوهی، متدولوژی].
56.                      مفهوم­ یابی در تمدن‌پژوهی؛ نقد روش شناختی تمدن رضوی، فصلنامه علمی پژوهشی فرهنگ رضوی، شماره 35، 1400 [نقدپژوهی، تمدن‌پژوهی].
57.                      انسان شناسی بی مسأله؛ نقد کتاب مبانی انسان شناسی در قرآن، نشریه تخصصی نقدنامه گروه انسان شناسی شورای بررسی متون و کتب علوم انسانی، شماره 1، 1400، [انسان­شناسی].
58.                     ماهیت بشر از دیدگاه ویتگنشتاین؛ مواجهۀ انتقادی، نشریه تخصصی نقدنامه گروه انسان شناسی شورای بررسی متون و کتب علوم انسانی، شماره 1، 1400، [انسان­شناسی، نقدپژوهی].
59.                     تحلیل نسبت تفکر خلّاق و تفکر نقّاد با تحول علوم انسانی، فصلنامه تخصصی فصل کتاب، سال1، شماره 2، 1400، [نقدپژوهی].
60.                      الگوی حکمی اجتهادی؛ انسجام یا ابهام، فصلنامه علمی تخصصی علوم انسانی اسلامی صدرا، شماره 36، 1400 [علم دینی].
61.                      کرونا و پرسش فلسفی از ما، مجموعه مقالات کرونا و علوم عقلی، انتشارات موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران، مهر 1400 [انسان شناسی، متدولوژی].
62.                     تهذیب اجتماعی – انسان اجتماعی، فصلنامه علمی پژوهشی پژوهشنامه انتقادی متون و برنامه­های علوم انسانی، 1401 [انسان­شناسی، نقدپژوهی].
63.                     تأسیس اصل به مثابه روش مطالعه انتقادی؛ گزارش موردی (با همکاری علی بهرامی)، دو فصلنامه علمی پژوهشی پژوهشهای عقلی نوین، شماره 11، 1401 [نقدپژوهی].
64.                     تحلیل نسبت تفکر خلّاق و تفکر نقّاد با تحول علوم انسانی، فصلنامه علمی پژوهشی جامعه پژوهی فرهنگی، شماره 4، 1401، ]نقدپژوهی[.
65.                     تقدم نقد روشمند بر تولید نظریه علمی در قلمرو علوم انسانی، دوفصلنامه علمی پژوهشی پژوهشهای عقلی نوین، شماره 16، 1402 ]نقدپژوهی[.
66.                     The Methodological Analysis of the Concept of Critique, The International Journal of Humanities, (2023) Vol. 30 (1) [نقدپژوهی].
67.                     Defining Religion: Methodology, The International Journal of Humanities, The International Journal of Humanities, (2023) Vol. 30 (3) [متدولوژی].
68.                    Critique and human sciences, Islamic perspective, journal of the Islamic studies and humanities, [نقدپژوهی].
69.                     روش شناسی علم دینی؛ نقد روش شناختی الگوی حکمی اجتهادی(با همکاری زهرا لهبی)، مجله علمی پژوهشی مطالعات سیاسی تمدن نوین اسلامی، شماره ۶، 140۳ [متدولوژی، نقدپژوهی، علم دینی].
70.                    تحلیل نسبت نقد و نبوغ در قلمرو مطالعات علوم انسانی، دوفصلنامه علمی پژوهشی پژوهشهای عقلی نوین، شماره 19، 1404 [نقدپژوهی].
71.                    چارچوب­ های روش‌شناختی نقد اندیشه؛ ناظر به شریعتی در کتاب «حسین وارث آدم»، فصلنامه علمی پژوهشی روش شناسی علوم اسلامی، شماره ؟، 1404 [متدولوژی].
72.                    تحلیل مولفه های روش و منشِ فلسفه ورزی؛ مطالعۀ تطبیقی بین لودویگ ویتگنشتاین و منیرالدین حسینی، دوفصلنامه علمی پژوهشی پژوهش های عقلی نوین، شماره ؟، 1405، (وعده چاپ)، [نقدپژوهی].
73.                   روش تحلیل «متن محور»؛ فلسفه ورزی ویتگنشتاین، فصلنامه علمی پژوهشی روش شناسی علوم انسانی، شماره ؟، 1405 [متدولوژی].
74.                   رویکرد تبیینی به مطالعات «فلسفۀ تاریخ» از منظر فرهنگی؛ بازسازی انتقادی، دوفصلنامه علمی پژوهشی هستی و شناخت، شماره 21، 1405 [نقدپژوهی].
75.                   اخلاقِ پژوهش پژوهی؛ تحلیل چارچوب‌های روش‌شناختی پژوهش در «اخلاق پژوهش»، مجلۀ علمی پژوهشی مطالعات میان رشته ای اخلاق، 1405، سال2، شمارۀ 1، [متدولوژی].
76.                   مقولۀ فلسفی نقد [نقدپژوهی].
77.                   تحلیل اصول و مولفه های شخصیتی مدیر علمی؛ منظری فلسفی، (وعده چاپ)، [متدولوژی].
78.                    از خرده‌فلسفه تا نظام فلسفی: بازاندیشی وضعیت فلسفه در ایران، (وعده چاپ)، [متدولوژی].


آقای علی رضایی، از دانشجویان دانشگاه کرمان و در بحبوحۀ حوادث آن سالها در سال 1392 این شعر را در وصف وی سروده است:

به نام نقشبند صفحه‌ خاک

پدر، زادۀ کرمان و اهل سردر است

                 او حسین بن علی‌اکبر است

نطق و لطفش چه بی‌همتاست او

                دانش و هوشش بود بسیار او

سرنوشت او به اینجا فائق است

                   فلسفه،‌ درسی که آن را عاشق است

راه نقد منصفانه وانمود

                کرسی نقد و نظر بر پا نمود

لیک یاغی‌ها به زودی جا زدند

                   گرچه اول سنگ در راهش زدند

تا بفهمانند خود، کارآمدند

                  کم کم از این سو و آن سو آمدند

کاین چه شورایی است کرده بی‌قرار

                   گشت آوازش به دور از این دیار

مثل این شورا به سرعت کُپ زدند

                 اصفهان و یزد هندل را زدند

صادرات علم این گونه بتاخت

                    بعد یک مدت مثلث شکل یافت

چشم زخم عده‌ای قوت گرفت

                 سید ما پست بالاتر گرفت

قول تحویل پژوهش­خانه‌ای، آماده شد

                   پست سلطانی به ایشان داده شد

هرکدام دایۀ سلطان زدند

                بعد یک مدت مدیران جا زدند

سید اینک راه چاره در فراموشی بدید

            هم پژوهش­خانه هم شورا به تعطیلی کشید

کندن از این مرز و بوم آهنگ بود

                  سخت بود و سخت بود و سخت بود

تاکه با شورای آن گردد حبیب

                   ساک بست و راهی شهری غریب

 

با صمیمانه‌ ترین احترامات

علی‌رضایی

92/6/18